We eten steeds ongezonder

We eten nog steeds heel ongezond of we gaan steeds ongezonder eten volgens het artikel hieronder van Het Laatste Nieuws.

Hoe komt dat?

Er is zoveel gezonde voeding voor handen, waarom kiezen er dan toch zoveel mensen nog steeds voor ongezond eten?

Hebben we te weinig tijd?

Zitten er verslavende stoffen in Junkfood?

Is gezonde voeding te duur?

Krijgen we teveel informatie waardoor we niet meer weten wat goed voor ons is en dan maar kiezen voor het meest voor de hand liggende?

Ik denk dat het een combinatie is van weinig tijd, gemakzucht en het gebrek aan duidelijke informatie.

 

Artikel Het Laatste Nieuws

GEZONDE VOEDING

Initiatieven als Dagen Zonder Vlees ten spijt, eten we nog altijd te ongezond. Dat blijkt uit een internationaal onderzoek naar de eetgewoonten in 187 landen. En dat terwijl er meer fruit, groenten en andere gezonde voedingsmiddelen beschikbaar zijn dan ooit tevoren.

Hoe lekker een sappige appel of een fris slaatje ook mag zijn, de wereld snakt vooral naar junkfood. Een internationaal team van onderzoekers kamde 320 voedingsenquêtes van 1990 tot 2012 uit.

De wetenschappers bestudeerden hoe vaak de deelnemers gezonde en ongezonde ingrediënten verbruikten. Bij de 17 opties waren gezonde producten als fruit, groenten en vis en ongezonde alternatieven als zout, verwerkt vlees en gesuikerde dranken.

Hoewel bepaalde gezonde producten duidelijk in de lift zitten, zoals volkoren granen en vis, stelden de onderzoekers nog een grotere sprong vast in de hoeveelheid junkfood die geconsumeerd wordt. Uit de studie bleek verder dat ouderen gezonder eten dan jonge volwassenen en dat vrouwen meer op hun voeding letten dan mannen.

In rijkere landen eten mensen meer gezonde producten, maar tegelijk ook meer junk food. Het duidelijkste voorbeeld is de VS, waar het gebruik van zowel gezonde als ongezonde ingrediënten toegenomen is.

De beste scores werden behaald in enkele lageloonlanden zoals Tsjaad en Mali en Mediterraanse landen als Turkije en Griekenland. In Oost-Europa en de landen van de voormalige Sovjet-Unie wordt het ongezondst gegeten. China en India nemen alsmaar meer onze westerse gewoonten aan en zijn wat junkfood betreft aan een inhaalbeweging bezig.

Volgens onderzoeker Dariush Mozaffarian van de universiteit Tufts in Boston is er nog een lange weg af te leggen en moeten de overheden ingrijpen. In sommige landen, waaronder Mongolië, Latijns-Amerika en de Caraïben, is al verbetering merkbaar. Maar in enkele Afrikaanse en Aziatische landen is in twintig jaar tijd geen enkele vooruitgang geboekt.

De studie werd gefinancierd door de Bill & Melinda Gates Foundation en de Britse Medical Research Council en verscheen als deel van een reeks over obesitas in het vakblad Lancet Global Health.

 

http://www.hln.be/hln/nl/39/Lekker-Eten/article/detail/2224456/2015/02/19/Internationale-studie-wijst-uit-we-eten-almaar-ongezonder.dhtml

Lees meer

http://www.purejuice.be/te-veel-suiker-ongezond/

Eten we teveel suiker?

In het artikel hieronder van Het Laatste Nieuws staat dat we veel te veel suiker eten en dat het echt een verslaving is.

Wanneer je ermee wilt stoppen, krijg je afkickverschijnselen waaronder depressie.

Moeten we dan maar gewoon suiker blijven eten omdat we bang zijn voor een depressie?

Mijn ervaring leert dat mensen die veel suiker eten meestal al op één of andere manier niet echt gelukkig zijn en zich vaak slecht in hun vel voelen.

Beetje een vicieuze cirkel. Ik voel me slecht, dus ik eet suiker en dan voel ik mij nog slechter omdat ik suiker gegeten heb.

Ook mensen die slecht slapen zijn ook vaak geneigd veel suiker-rijke producten te eten.

Moeten we hen gewoon laten verder doen omdat ze anders angstig of depressief kunnen worden?

Of samen op zoek gaan naar een oplossing van hun behoefte aan dit verslavend goedje…

suikerklontjes

Thinkstock

Artikel Het Laatste Nieuws;

Te veel suiker is ongezond, en we zouden er allemaal beter wat minder van eten. Maar wat als je het zoete goedje definitief van het menu schrapt?

Volgens wetenschappers kan een zogenaamde cold turkey van suiker leiden tot depressie, angst en impulsief gedrag. In een dappere poging om gezonder te zijn, proberen veel mensen suikerrijke snacks voor een tijdje op te geven. Dat blijkt in de praktijk moeilijker dan gedacht.

Wetenschappers geloven dat mensen even verslaafd kunnen raken aan suiker als aan drugs, inclusief afkicksymptomen. Jordan Gain Lewis, doctoraatsstudent aan de Penn State College of Medicini in de Verenigde Staten, legt uit wat er in onze hersenen gebeurt als we suiker afzweren.

Natuurlijk beloningssysteem

In de neurowetenschap wordt voedsel een een “natuurlijke beloning” genoemd. Om als soort te kunnen overleven, moeten activiteiten zoals eten en seks als aangenaam worden ervaren, zodat we geneigd zijn die dingen in de toekomst te herhalen. Daarom heeft de evolutie gezorgd voor een mechanisme in de hersenen dat ons beloont op een natuurlijke manier. Als we iets leuk of aangenaam doen, zal de neurotransmitter dopamine verspreid worden in een bepaald deel van de hersenen. De prefrontale cortex ontvangt dit dopamine-signaal, en het is daar dat beloningen de volle aandacht krijgen en onthouden worden voor in de toekomst. Zo wordt na het eten van iets zoets aan ons lichaam verteld: “hmm, deze chocolade is heerlijk. Dat onthoud ik voor een volgende keer!”

Zuur, bitter en zoet

Niet bij alle voedingsmiddelen is die beloning in de hersenen even groot. Suiker is het populairst, omwille van evolutionaire redenen. Lang voor er toegevoegde suikers bestonden, waren suikerrijke voedingsmiddelen zoals fruit een garantie op een goede gezondheid. Vandaar de menselijke voorkeur voor zoet. Zuur en bitter daarentegen zijn minder geliefd. Wanneer onze voorouders bessen gingen plukken, betekende zuur dat ze nog niet rijp waren, en kon bitter op hun giftigheid wijzen.

Dagelijkse suikerconsumptie

Tien jaar geleden consumeerde de gemiddelde Amerikaan naar schatting 22 theelepels toegevoegde suiker per dag, goed voor zo’n 350 calorieën. De kans is groot dat die hoeveelheid sindsdien nog meer is toegenomen.

De dag van vandaag is het bijna onmogelijk om bereide voeding te kopen waar geen toegevoegde suikers in zitten. Vaak onder camouflerende namen zoals ‘glucosestroop’ of ‘fructose’. Net zoals drugs zorgen al die suikers ervoor dat ons beloningssysteem in de hersenen wordt gekaapt. “Gebruikers” worden afhankelijk en kunnen niet meer zonder.

Suiker als drug

Amerikaan Andrew probeerde 40 dagen lang suiker af te zweren. “De eerste dagen waren zwaar,” vertelt hij. “Het voelt bijna alsof je afkickt van drugs. Ik at toen vanzelf veel koolhydraten om het tekort aan suiker te compenseren.” Er zijn vier belangrijke kenmerken aan een verslaving: consumeren, overdreven consumeren, onweerstaanbaar verlangen en de neiging om één verslaving te vervangen door een andere. Al deze kenmerken werden teruggevonden bij proeven op ratten, zowel met drugs als met suiker. Net zoals drugs versterkt suiker het vrijkomen van dopamine in de hersenen, die voor het beloningseffect zorgt. Op lange termijn zorgt regelmatige consumptie van suiker ervoor dat we steeds meer nodig hebben om dat beloningseffect te krijgen. Het brein wordt tolerant tegenover suiker, en er zijn grotere hoeveelheden nodig om dezelfde sugar high te ervaren. Suikerverslaafde ratten werden angstig, depressief en impulsief als ze geen suiker meer kregen.

Depressie, angst en impulsief gedrag

Experimenten met ratten hebben aangetoond dat diertjes die sterk afhankelijk werden gemaakt van suiker, en daarna de toegang tot suiker werd ontzegd zich angstig voelden, depressief werden en impulsief gedrag vertoonde. Natuurlijk is het te vroeg om te concluderen of ook mensen dat op grote schaal ondervinden na een suikervrije periode. Maar het plots afzweren van suiker gaat in elk geval gepaard met vervelende bij-effecten en afkickverschijnselen, wat ook proefpersoon Andrew ondervond. De psychologische drang naar suiker was vooral de eerste dagen onweerstaanbaar. Al leek het alsof na 40 dagen het beloningssyteem in zijn hersenen zich had aangepast. “Ik herinner me nog dat ik een snoepje at na die 40 dagen, en dat het leek alsof er véél meer suiker inzat dan voor mijn experiment. Zo zoet!” Of het op grote schaal bij veel mensen zo zal werken, zal verder onderzoek moeten uitwijzen. Wie het zelf wil proberen, is alvast voorbereid op de minder aangename bijwerkingen.

Lees meer